Verlaten Venetië

22 september 2020 - Venetië, Italië

Wat hebben Casino Royale, Indiana Jones and the Last Crusade, The Talented Mr Ripley en The Tourist gemeen? Het antwoord: ze kozen eenzelfde stad als decor. Door alle filmbeelden weet nu iedereen hoe zij er uitziet, ook wie er nooit is geweest; Venetië is onderdeel geworden van onze collectieve, culturele bagage.

Een zevenendertig-jarige Duitse blogger schrijft het volgende, met mijn nederige excuses voor de vrije vertaling: "De gezamenlijke aan- en uitzichten zijn al zó vaak afgebeeld, dat geïnteresseerden zich nu wel een beeld hebben gevormd van de stad." Dat was Johann Wolfgang von Goethe, in september 1786.

Venetië is sinds eind achttiende eeuw niet wezenlijk veranderd, behalve dat het nu een stuk minder stinkt. Goethe beschrijft hoe de kanalen door de stad slingeren en hoe vanwege ruimtegebrek de gebouwen naar het zonlicht reiken, als bomen in een dichtbegroeid woud.

De meeste patriciërshuizen bestaan inderdaad uit vier of vijf verdiepingen, waardoor ze zeker vijftien meter hoog zijn. Vrijwel alle ramen hebben donkergroene, houten luiken voor de ruiten. Vaak prijkt op een prominente plek in de bontgepleisterde gevel een stenen balkon, met stenen neo-classicistische pilaren en bogen. Bij een paar palazzi hangen gordijnen over de balustrade, wat een mysterieuze, oosterse sfeer geeft. Als we de rode zijden vlag van Venetië zien wapperen, realiseren we ons dat de heren O'polo hier hun avonturen begonnen.

Een rustig San Marco plein

Vanwege het Covid-19 virus is het veel rustiger dan bij onze eerdere bezoeken, vooral doordat de Amerikanen en Aziaten zijn thuisgebleven. En het mooiste... er zijn géén cruise-schepen! Volgens avoid-crowds.com (leuke site, maar helaas niet actueel) zouden er momenteel 14.000 bezoekers moeten zijn van vijf grote schepen. Nu kuieren er misschien honderd mensen op het enorme Piazza San Marco, dat voor de verandering eens niet onder water staat. Ondanks de relatieve rust lijkt het in de smalle stegen en op de bruggen tussen het plein en de pier van onze veerboot al snel vrij druk.

Om half zes gaan we met de boot terug naar camping Fusina, waar Max een geweldig uitzicht heeft. We zien aan de horizon het kenmerkende silhouet van de stad - de ronde koepels van de kathedralen, de rechthoekige palazzi en de spitse toren van de Campanile - opdoemen uit de lagune. Het lijkt wel een film...

Foto’s

1 Reactie

  1. Richard:
    23 september 2020
    Schitterende plaatjes in een gek rustig en droog Venetië. Er is wel iets gebeurd door Corona.